Այսօրվա երաժշտարվեստի ոլորտում Լուսինե Խաչատրյանին անվանում են «Ստեղնաշարի պոետ»։ Նրա փայլուն ելույթները հիացրել են Մայնի Ֆրանկֆուրտի Alte Oper-ի, Մյունխենի Herkulessaal-ի, Շտուտգարտի Liederhalle-ի, Ցյուրիխի Tonhalle -ի, Ամստերդամի Concertgebouw-ի, Լուվրի թատրոնի, Լոնդոնի Վիգմոր Հոլլի, Նյու Յորքի Քարնեգի Հոլլի և այլ հռչակավոր համերգասրահների հանդիսատեսին։ Լուսինե Խաչատրյանն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների. Բադենի մշակութային հիմնադրամի երաժշտարվեստում առաջխաղացման մրցանակի, Կարլսրուեի երաժշտական ակադեմիայի “Freundeskreis կրթաթոշակի, Գերմանական հիմնադրամի հատուկ կրթաթոշակի և այլն։ 2003-ին Իտալիայում հաղթել է Օստրայի և Մարսալայի դաշնամուրային մրցույթներին, արժանացել է Նորմանդիայի եվրոպական դաշնամուրային մրցույթի երկրորդ մրցանակին և այլն։ Նա հանդես է գալիս ինչպես նվագախմբերի հետ, այլև կամերային ժանրում։ Լուսինե Խաչատրյանը դուետով հաճախ ելույթ է ունենում իր եղբոր՝ ջութակահար Սերգեյ Խաչատրյանի հետ։ Նրանք միասին 2002-ին EMI Classics ընկերության հետ թողարկել են “Debut CD” վերնագրով ձայնասկավառակ, 2007-ին՝ Ս․ Ֆրանկի ու Դ․ Շոստակովիչի սոնատները ֆրանսիական Naïve ընկերության կողմից, 2013-ին Բրամսի ջութակի և դաշնամուրի բոլոր սոնատները, 2015-ին «Իմ Հայաստան» խորագրով հայ հեղինակների ստեղծագործությունները։ 2012-ին Լուսինե Խաչատրյանը հիմնել է արվեստի նոր ուղղություն՝ «Դաշնամուր-թատրոն», որտեղ դաշնամուրային դասական երաժշտությունն ու դրամատիկ արվեստը միաձուլվում են մեկ բեմում։ Թատերարվեստի շնորհիվ նրա կատարումները հասան եզակի հարթության և հաճախականության։ Նրա բեմադրությունների շարքում է Ֆ․ Շիլլերի «Մարիա Ստյուարտը» (2012) , «Շոպեն․ դաշնամուրն իմ երկրորդ Ես-ն է» (2013) և «Կլարա Վեյկը Շուման է նվագում»(2013) և հայկական մշակույթի մասին «Կարոտ» (2015) ներկայացումները։